دل نوشته های من

باز قلم را فرصتی برایم  مهیا کرده تا بنویسم اگر چه شب سایه خود را بر این کلبه کوچکم گسترده استاما  قلمم دوست دارد به شادی قلم در نهد اما کوچه های بن بست زندگیصفخه کاغد را فراموش کرده  و در وادی تنهایی  تنها وازه غم را بر دوش می کشدسخن باید کوتاه کنم که  شاید  روزنه امید خورشید  را بر کلبه ام بتاباند اگر شاید......Let's block ads! بخوانید...

سلامی به امید اشنایی دوباره سلامی به بزرگی این شبهای پر از اندوه و ماتم امدم باز و دوباره هم خواهم امد تا بگویم سلام...